บทที่ 114 แอบดูบาดแผล

เพียงแค่ชั่วจังหวะที่หันกลับมา คุณหญิงมณีก็เหลือบไปเห็นพิมพ์รวีที่ยืนรีรออยู่หน้าประตู

สีหน้าของผู้เป็นแม่เปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันควัน นางก้าวยาวๆ เข้าไปขวางหน้าหญิงสาวไว้ "ใครใช้ให้เธอมาที่นี่ ออกไปเดี๋ยวนี้!"

"ลูกชายฉันไม่ต้องการความห่วงใยจากเธอ และเขาก็ไม่อยากเห็นหน้าเธอด้วย"

ชาลส์ของนางโตมาป่านนี้ไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ